Pazar, 17 Mayıs 2009 10:59 Son Güncelleme: Çarşamba, 20 Mayıs 2009 08:42 Cerenn tarafından yazıldı.

 Ne gariptir şu ayrılık günleri
Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan
Nedense bir tuhaf oluyor insan.
Derin bir sızı giriyor içeri
Son bir defa bakarken caddelere.
Dükkânlara, evlere, kahvelere 
Hatıra yüklü kervanlar geçiyor,
Dolu dolu gözlerinin önünden.
Bu son yadigâr mı bir ayrılık gününden? 
Ne unutulmaz zamanlar geçiyor 
Ağır ağır biz farkında değilken.
Gökler masmavi, yaprak yemyeşilken 
Sen istediğin kadar unutulmaz de
Bu son dakika, bu vakitsiz yağmur.
Unutulur azizim, unutulur...
Başka ne yapılır böyle bir günde?
Kapanan bavul, çivilenen sandık 
Ve sonra kuru bir "Allaha ısmarladık !"
 
Ümit Yaşar Oğuzcan